Terminy Spotkań:

WRZESIEŃ 2019 r

 

05-09-2019

MSZA ŚWIĘTA

czwartek, godz.19:00

 

12-09-2019

SPOTKANIE MODLITEWNE

czwartek, godz.19:00

 

19-09-2019

ADORACJA,czwartek

po Mszy Św.o godz.18:00

 

28-09-2019

SPOTKANIE MODLITEWNE

czwartek, godz. 19:00

 

 

 

 

 

 

 

Dzisiaj jest: 20 Wrzesień 2019    |    Imieniny obchodzą: Renata, Filipina, Eustachy


Licznik odwiedzin:

dzisiaj:135
wczoraj:242
w tym tygodniu1020
w tym miesiącu:4565
razem:315899


Spis treści
Kronika
Rok 2013/2014
2012/2013
2011/2012
2010/2011
Wszystkie strony
 
Święta WielkiejNocy
 
 
 

Wielki Czwartek to dzień ustanowienia Najświętszego Sakrament oraz Sakramentu Kapłaństwa. To dziś stajemy w obliczu wielkiej Tajemnicy powołania i wybrania. Pragniemy szczególnie podziękować Chrystusowi za dar Kapłaństwa, a Pasterzy naszej parafii, zapewnić o naszej modlitwie.

Drodzy Kapłani, w tak ważnym dla Was dniu chcemy też złożyć na ręce Księdza Dziekana i proboszcza naszej parafii najserdeczniejsze życzenia i podziękowania za Waszą obecność, trud i pracę duszpasterską.

W Ewangelii Janowej czytamy: "rzekł Jezus do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?» Odpowiedział Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham». Rzekł do niego: «Paś baranki moje!»"

To pytanie Jezusa jest aktualne także dziś i stawiane każdemu kapłanowi, kiedy staje na stopniach ołtarza podnosząc Najświętszy Sakrament, kiedy zasiada w konfesjonale czy służy obecnością, wsparciem i głoszeniem słowa Bożego we wspólnocie parafialnej.

Drodzy Kapłani życzymy, aby każdego dnia, w tym wszystkim co robicie, towarzyszyła Wam bliskość Tego, który was powołał i któremu oddajecie swoje życie, aby Duch św. zawsze umacniał Waszą odpowiedź Chrystusowi. Także dziś do Was Jezus mówi : "Paś owce moje."

Kochani Kapłani , Papież Franciszek mówi " Dobrego kapłana poznaje się po tym, jak namaszczony jest jego lud." Zatem niech obfitość łask Bożych nieustannie rozlewa się przez Wasze ręce i owocuje w ludzkich sercach umocnieniem wiary, nadziei i miłości.

Niech głoszona przez Was Dobra Nowina zawsze rozwesela nas i umacnia do pełnienia Bożej woli.

 

 

 

 

 

 

2-3 lutego - uczestniczymy w Ostrołęckich spotkaniach charyzmatycznych

 


Sobota    2.02.2013 r   KOŚCIÓŁ
10.00 – powitanie
10.20 – słowo wstępne i zawiązanie wspólnoty
11.00 – katecheza I –„Dar Kościoła” - Michelle Moran
12.30 – „Modlitwa o umiłowanie Kościoła” – ks. Mariusz Mik
13.30 – przerwa obiadowa
15.00 – Godzina Bożego Miłosierdzia
15.15 – katecheza II – „Moje miejsce w Kościele” - Michelle Moran
16.30 – koncert uwielbienia – Marcin Gajda
17.30 – przygotowanie do Eucharystii
17.45 – Eucharystia – ks. bp Janusz Stepnowski
19.30 – zakończenie

Posługa muzyczna
Zespół Uwielbienia OdNowa z Białegostoku


Niedziela    3.02.2013 r        WIARA
10.00 – powitanie
10.20 – słowo wstępne i zawiązanie wspólnoty
11.00 – katecheza I – „Charyzmat wiary” – Michelle Moran
12.30 – „Modlitwa o ogień wiary” – Norbert Dawidczyk
13.30 – przerwa obiadowa
15.00 – Godzina Bożego Miłosierdzia
15.15 – katecheza II „Szaleństwo wiary” – ks. Rafał Jarosiewicz
16.30 – koncert uwielbienia – Marcin Gajda
17.30 – przygotowanie do Eucharystii
17.45 – Eucharystia – ks. bp Tadeusz Bronakowski
19.30 – zakończenie

Posługa muzyczna:
diakonia muzyczna z diecezji warmińskiej „8 Błogosławieństw”

 

 

 

 

Nasze Credo - przyjęcie w dniu 30 stycznia 2013

Dokument zatwierdzony przez J.E. Księdza Arcybiskupa Doktora Edmunda Piszcza w dniu 7 grudnia 1995 roku

dekretem nr 1302/95 w Olsztynie.

NASZE CREDO (to jest katolickich grup Odnowy w Duchu Świętym) a jednocześnie nasz styl życia

przedstawia się następująco:

 

1. BÓG JEST MIŁOŚCIĄ (1 J 4,8)

Łaska, której doświadczyliśmy w przeżyciu Odnowy w Duchu Świętym to poznanie miłości Boga.

Prowadziła ona do odkrycia: jestem kochany - Bóg mnie kocha; prowadziła do uświadomienia  bliskiej

obecności Boga, Jego obecności w naszym życiu. To doświadczenie przebudziło nas w nowy sposób

na miłość ku Bogu, na modlitwę jako spotkanie z Bogiem i na miłość ku drugiemu człowiekowi.

Najczęściej dopiero wtedy pojawiła się w naszym życiu modlitwa wielbiąca Boga. Trwanie w łasce

Odnowy i postawie uwielbienia powinno się wyrażać przez pogłębienie jedności z Bogiem

w każdej chwili naszego życia, w każdym spotkaniu z drugim człowiekiem, w podejmowanej nauce,

pracy, jak i realizowaniu posłannictwa w rodzinie. Bóg Stwórca i Ojciec daje nam bowiem udział

przez pracę i życie rodzinne w dziele, któremu On dał początek i w którym stale On sam uczestniczy.

Aby trwać w tej łasce chcemy podjąć jako codzienną praktykę modlitwę wielbiącą.

Fundamentem tej modlitwy powinna być wiara w miłość Boga i Jego pełną troski obecność w naszym życiu,

niezależnie, czy ta obecność jest aktualnie doświadczana, a zdarzenia przez nas rozumiane,

czy też bliższe naszemu przeżyciu staje się stwierdzenie, jakoby Bóg nas opuścił. Niech nauczycielką modlitwy

wielbiącej Boga będzie dla nas Najświętsza Maryja Panna, Która trwała w uwielbieniu Boga zarówno

w chwili Zwiastowania, jak i w godzinie Krzyża. Niech słowa: "Uwielbij duszo moja sławę Pana mego" (Łk 2, 46b)

stają się słowami naszej modlitwy.

 

2. „JEZUS PANEM” (Rz 10,9)

Kolejny przejaw łaski Odnowy to podjęcie świadomej decyzji poddania całego naszego życia, wszystkich pragnień

i aspiracji „Jezusowi jako Panu” (Rz 10,9). Widzimy potrzebę nieustannego ponawiania tej decyzji.

Bóg bowiem udziela nam wciąż na nowo łaski poznania, że w naszym życiu jest wiele zaangażowań,

decyzji, przywiązań, które wcale Jezusowi jako Panu nie są poddane. Dlatego przez codzienny rachunek sumienia

chcemy lepiej poznawać w konkretnych sytuacjach życia to, co jeszcze Jezusowi nie jest poddane.

Stylem naszego życia ma stawać się rozeznawanie, aby szukać w ten sposób tego, co jest pełniejszym pójściem

za Bożym wezwaniem. Wszystkie ważniejsze decyzje chcemy podejmować po dokonanym rozeznaniu.

Kolejną formą pomagającą trwać w łasce Odnowy jest w miarę codzienne karmienie się Słowem Bożym,

by w ten sposób stawać się coraz bardziej uczniem Jezusa. Maryi „FIAT” czyli „niech mi się stanie

według słowa Twego” (Łk 1,38b), niech będzie stale żywą zachętą, by każda chwila naszego życia

była naszym TAK, AMEN (Ap 1,7) wypowiadanym Bogu.

 

3. JEZUS JEDYNYM ZBAWICIELEM

Poddanie Jezusowi całego naszego życia i wyrażenie pragnienia, by On w nas działał według woli Ojca,

prowadzi stopniowo do uświadomienia sobie, że grzech w naszym życiu to nie przemijające zdarzenie,

pojawiające się trochę przypadkowo, ale to rzeczywistość głęboko zakorzeniona w naszym wnętrzu.

Chcemy, by codzienny rachunek sumienia wspierał ów proces poznania. Stopniowo kształtuje się

wewnętrzne przeświadczenie, że o własnych siłach nie jesteśmy w stanie uporać się z grzechem

i że całe nasze życie ma być procesem nawracania się. Sakrament Pokuty i Pojednania nie tylko

jest spotkaniem z Chrystusem, który przebacza i prowadzi drogą nawrócenia, ale który przychodzi

także z mocą uzdrowienia  umocnienia w procesie wewnętrznej przemiany. Drogę Krzyża odkrywamy

jako jedyną, na której umierając z Jezusem (2Tm 2,11) dla starego człowieka doświadczamy

wyzwolenia i nowego życia. Wierność Maryi przy Chrystusowym Krzyżu, niech się staje dla nas

umocnieniem w najtrudniejszych chwilach doświadczeń.

 

4. DUCH ŚWIĘTY DZIAŁAJĄCY DZISIAJ

Łaska Odnowy obudziła w nas zarówno szczególną miłość do Ducha Świętego jak i świadomość mocy

Jego działania w człowieku, w Kościele i w świecie. Wierność tej łasce powinna się wypowiadać

w nas w czujnej troskliwości rozpoznawania Jego natchnień w sobie, Jego działania w Kościele i w świecie;

we współpracy z Nim i w wiernej posłudze charyzmatami, którymi nas obdarzył. Dziewicę Pełną Łaski

przyjmujemy jako wzór poddania się działaniu Ducha Świętego i jako Wspomożycielkę naszą w zachowaniu wierności

Jego natchnieniom.

 

5. KOŚCIÓŁ  MIEJSCEM ŚWIADECTWA I SŁUŻBY CHRZEŚCIJANINA

Kościół objawia się światu w różnego rodzaju wspólnotach, między innymi w grupach modlitewnych

Odnowy w Duchu Świętym. Grupa Odnowy dla wielu z nas stała się miejscem obudzenia naszej wiary,

miejscem formacji, oparciem w naszych działaniach podejmowanych wobec świata.

Aby nasza grupa była wspólnotą Kościoła, potrzeba żywej łączności z hierarchią,

czy to przez asystenta kościelnego, czy to przez więź z miejscowymi duszpasterzami.

Potrzeba także tego, aby każdy z nas żył „sprawami Kościoła", wsłuchując się w nauczanie, wezwania, apele,

inicjatywy zarówno Ojca Świętego, jak i własnego Biskupa. Życie Kościoła wyraża się w liturgii,

w której lud Boży uwielbia swego Boga, jednoczy się z Nim, napełnia Jego mocą. Dlatego pragniemy,

aby Eucharystia stawała się centrum życia grupy i każdego z nas indywidualnie,

Chleb Eucharystyczny był naszym stałym Pokarmem, a adoracja najświętszego Sakramentu

jedną z form naszej modlitwy. Sakrament Pokuty i Pojednania podejmowany przez nas w miarę możliwości

nie rzadziej niż raz w miesiącu, niech staje się dla nas nie tylko pojednaniem z Bogiem i braćmi,

ale także źródłem uzdrowienia i miejscem kierownictwa duchowego.

 

6. NASZA MISJA

Odczytujemy, że misją, do której Chrystus nas wzywa jest:

- Ewangelizacja;

- Posługa przez modlitwę wstawienniczą;

- Aktywna obecność w życiu parafii;

- Apostolska obecność w świecie w taki sposób, by oddziaływać na dzisiejsze oblicze życia politycznego,

społecznego, kulturalnego, zawodowego, rodzinnego przybliżając w tych środowiskach realizację

Królestwa Bożego i przygotowując tym samym grunt pod zasiew Słowa Bożego .

Wypełnimy to posłannictwo jedynie wtedy, kiedy nasze życie będzie nabierało mocy świadectwa,

które będzie stawało się „żywym obrazem" Ewangelii. W wypełnianiu określonej misji musimy

być otwarci na błogosławieństwa dla wielu, a nie zamknięcie w posłudze podejmowanej jedynie w grupie,

czy wąskim gronie przyjaciół.

 

PRAGNIEMY

1. Codziennie podejmować:

- modlitwę dziękczynną i wielbiącą jako odpowiedź na pełną miłości obecność Boga w naszym życiu;

- rachunek sumienia;

- słowo Boże (jeśli nie innych wskazań, np. spowiednika) według kalendarza liturgicznego w formie refleksji,

medytacji, benedyktyńskiego "lecito divina" czy w innej formie;

- jedną z niżej wymienionych form modlitwy za Kościół np. jedna z godzin Liturgii Godzin,

„Anioł Pański”, Różaniec, Apel Jasnogórski.

- Troszczyć się o pełny udział w Eucharystii oraz o częstą adorację Najświętszego Sakramentu.

Uczestniczyć w Eucharystii nie tylko w niedzielę i święta, ale również w wybranym dniu powszednim.

- Podejmować rozeznanie przed ważniejszymi decyzjami życiowymi

(np.: zmiana pracy, podjęcie bądź rezygnacja z jakiegoś zaangażowania itp.) dla odczytania natchnień Bożych i znaków czasu.

- Troszczyć się o żywą pobożność do Ducha Świętego i Maryi.

- Podjąć konkretnie określoną formę zaangażowania apostolskiego, które byłoby przejawem ewangelizacji

realizowanej indywidualnie, albo przez włączenie się w konkretną formę działalności apostolskiej Kościoła,

własnej wspólnoty, bądź przejawem aktywności zmierzającej do przemiany życia w dzisiejszym świecie tak,

by kształtowało się ono bardziej według wartości ewangelicznych (przemiana w życiu społecznym, politycznym, zawodowym...).

- Troszczyć się o to, by praca, życie rodzinne lub inne formy służby bliźniemu stawały się drogą ku Bogu i miejscem zjednoczenia z Nim.

- Podjąć określoną formę życia we wspólnocie (w grupie modlitewnej, w grupie „dzielenia”).

- Troszczyć się o uczestnictwo w Sakramencie Pokuty i Pojednania co miesiąc oraz o ile to możliwe o kierownictwo duchowe.

- Poznawać nauczanie Papieża i własnego Biskupa.

- Dbać o udział w rekolekcjach zamkniętych przynajmniej raz na dwa lata.

- 10-tą część własnych dochodów przeznaczyć na rzecz ubogich i dzieł wspólnot Odnowy w Duchu Świętym.

 

 „Nasze Credo” podejmują członkowie grup Odnowy w swojej grupie po 2-3 letniej formacji.

 

Przyrzeczenia składane są na rok i każdego roku ponawiane.

Przewiduje się możliwość podjęcia zobowiązań obejmujących wszystkie punkty lub tylko wybrane.

 

„Nasze Credo” przeżywamy jako ideał, ku któremu chcemy zmierzać.

 

 31 Grudnia 2012

Żegnamy stary roczek i witamy nowy 2013

 

★NIECH*•˚° ★。 ° ˛˚˛★* •。* •。★* •。★*˚
° 。* •。˛˚*° 。˚*•★*BÓG NAM ★ 。*˚° 。 ° ˛˚*° 。˚*• °
° 。.°˛˚* _Π_____*。*˚° 。 ° ˛˚*˚° • 。 ° ˛˚*˚° • 。 ° ˛˚
˚ ˛˛•˚  /______/~\。˚ ˚ ° 。• ° ˛˚˚° 。 ° ˛˚˛˚˚° 。 ° ˛˚˛
˚ ˛˛ ˚ *|田田  |門| ˚˚˚*BŁOGOSŁAWI W 2013 ROKU

 

 

19 grudnia 2012

Wigilia

 

  

Wtedy jest Boże Narodzenie

Zawsze, ilekroć uśmiechasz się do swojego brata
i wyciągasz do niego ręce,
jest Boże Narodzenie.

Zawsze, kiedy milkniesz, aby wysłuchać,
jest Boże Narodzenie.

Zawsze, kiedy rezygnujesz z zasad,
które jak żelazna obręcz uciskają ludzi
w ich samotności,
jest Boże Narodzenie.

Zawsze, kiedy dajesz odrobinę nadziei "więźniom",
tym, którzy są przytłoczeni ciężarem fizycznego,
moralnego i duchowego ubóstwa,
jest Boże Narodzenie.

Zawsze, kiedy rozpoznajesz w pokorze,
jak bardzo znikome są twoje możliwości
i jak wielka jest twoja słabość,
jest Boże Narodzenie.

Zawsze, ilekroć pozwolisz by Bóg
pokochał innych przez ciebie,

Zawsze wtedy,
jest Boże Narodzenie.


Matka Teresa z Kalkuty

 

 

29 Listopada 2012

spotkanie modlitewne

Spotkanie prowadziła : Ela

Słowo ze spotkania: Ps 138

 

 

1. Hymn dziękczynienia, którego przed chwilą wysłuchaliśmy, wzięty z Psalmu 138 [137], przypisywany przez tradycję judaistyczną Dawidowi, chociaż prawdopodobnie powstał w późniejszym czasie, rozpoczyna osobista pieśń modlącego się. Zanosi on swój głos pośród zgromadzonych w świątyni albo też ma za odniesienie Sanktuarium na Syjonie, miejsce obecności Pana oraz Jego spotkania z ludem wierzącym.
Psalmista wyznaje mianowicie, że „oddaje pokłon w stronę świętego przybytku” jerozolimskiego (por. w. 2): tam śpiewa on przed Bogiem, który jest w niebie ze swoim zastępem aniołów, lecz, który słucha również w ziemskiej przestrzeni świątyni (por. w. 1). Modlący się jest pewien, że „imię” Pana, czyli Jego osobowa rzeczywistość, żywa i działająca, jak i Jego przymioty wierności i miłosierdzia, znaki przymierza ze swoim ludem, są umocnieniem wszelkiej ufności i wszelakiej nadziei (por. w. 2).
2. Wzrok kieruje się więc, chociaż przez chwilę, ku przeszłości, na dzień cierpienia: wówczas na wołanie zrozpaczonego wierzącego odpowiedział Boży głos. Wlał On odwagę w niespokojną duszę (por. w. 3). Oryginał hebrajski mówi dosłownie o Panu, który „porusza siłę duszy” uciśnionego wierzącego: jest to jakby nagły przypływ gwałtownego wiatru, który oddala niepokoje i strach, wlewa nową życiową energię i sprawia, że rozkwita moc i zaufanie.
Po tym pozornie osobistym wstępie, Psalmista rozszerza swoje spojrzenie na świat i wyobraża sobie, że jego świadectwo ogarnia cały horyzont: „wszystkich królów ziemi”, zjednoczonych w powszechnym przylgnięciu, którzy dołączą do modlącego się Hebrajczyka, aby wspólnie wysławiać wielkość i władczą moc Pana (por. w. 4-6).
3. Treścią tego wyławiania, które zanoszą wszystkie ludy, jest „chwała” i „drogi Pana” (por. w. 5), to znaczy Jego plany zbawienia oraz Jego objawienie. Odkrywamy w ten sposób, że Bóg jest z pewnością „wzniosły” i transcendentny, jednakże „patrzy łaskawie na pokornego”, natomiast oddala swoje oblicze od pyszałka, na znak odrzucenia oraz sądu (por. w. 6). Izajasz głosił: „Tak bowiem mówi Wysoki i Wzniosły, którego stolica jest wieczna, a imię «Święty»: Zamieszkuję miejsce wzniesione i święte, lecz jestem z człowiekiem skruszonym i pokornym, aby ożywić ducha pokornych i tchnąć życie w serca skruszone” (Iz 57, 15). Bóg dokonuje zatem wyboru i staje w obronie słabych, ofiar oraz tych ostatnich: jest to podane do wiadomości wszystkich królów, ażeby wiedzieli, jaka powinna być ich postawa w rządzeniu narodami.
4. Po tym uniwersalnym przywołaniu do porządku odpowiedzialnych za narody, modlący się powraca do osobistego uwielbienia (por. Ps. 138 [137], 7-8). Spojrzeniem, które wybiega ku przyszłemu jego życiu, prosi Boga o pomoc, również w próbach, które życie mu jeszcze przyniesie.
W sposób zwięzły mówi się o „gniewie wrogów” (por. w. 7), o swego rodzaju symbolu wszelkiej wrogości, która może pojawić się przed sprawiedliwym w czasie jego wędrówki poprzez historię. Jednakże wie on, że Pan go nigdy nie opuści, ale wyciągnie swoją rękę, ażeby go podtrzymać i prowadzić. Końcówka Psalmu jawi się nam jako gorące weznanie do zaufania Bogu, odwiecznej dobroci: On „nie porzuci dzieła rąk swoich”, to znaczy swojego stworzenia (por. w. 8).
Powinniśmy być pewni, że jakkolwiek byłyby ciężkie i gwałtowne próby, jakie nas czekają, nigdy nie będziemy pozostawieni sami sobie, nie zostaniemy nigdy wypuszczeni z rąk Pana, z tych rąk, które nas stworzyły i które teraz nas podtrzymują w wędrówce drogą życia. Św. Paweł wyzna: „Ten, który zapoczątkował w was dobre dzieło, dokończy go...” (Flp 1, 6).
5. Modliliśmy się Psalmem uwielbienia i dziękczynienia. Chcemy kontynuować ten wątek uwielbienia hymnem przez świadectwo chrześcijańskiego piewcy, wielkiego Efrema Syryjskiego (IV wiek), autora tekstów o wyjątkowej finezji poetyckiej i duchowej.
„Jakkolwiek wielki byłby podziw dla Ciebie, o Panie, Twoja chwała przewyższa to, co nasze języki mogą wyrazić”, śpiewa św. Efrem w jednym z hymnów (Inni sulla Verginità, 7: L’ `arpa dello Spirito, Rzym 1999, s. 66), zaś w innym: „Chwała Tobie, dla Którego wszystkie rzeczy są łatwe, gdyż jesteś wszechmogący” (Inni sulla Natività, 11: tamże, s. 48), oraz: „Chwała Tobie od wszystkich tych, którzy pojmują Twoją prawdę” (Inni sulla Fede, 14: tamże, s. 27).
Benedykt XVI - papież


Katechezy o Psalmach i Hymnach [172]

 

 

 15 Listopada 2012

spotkanie modlitewne 

Spotkanie prowadziła : małgosia

Słowo ze spotkania: Ps 23

 

Pan jest pasterzem wszystkich swoich owiec....pasie swoje stado na zielonych pastwiskach.

Dba o nie i otacza swoją łaską i dobrocią. Usłysz Jego głos i dołącz do Jego stada.

On będzie Ci Panem i Bogiem i będzie prowadził CięSwoimi drogami.

 

10 listopada 2012

Zakończyliśmy rekolekcje ewangelizacyjne

 

14 październik

Rozpoczynamy  rok  wiary  w  naszej  wspólnocie

Listem "Porta Fidei" papież ogłosił Rok Wiary.

odnowa.sanktuarium.ostroleka.pl/forum/5-dzielmy-si-nasz-wiar/242-list-apostolski-ogaszajcy-rok-wiary-porta-fide.html#242

Rozpoczyna się on 11 października 2012r. (50. rocznica rozpoczecia II Soboru Watykańskiego),

a kończy 25 listopada 2013r. (Niedziela Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata).

Jest to czas umocnienia i odnowienia wiary w nas iw naszych rodzinach.

  

 

"O Panie, spraw, żeby wiara moja była silna, żeby się nie lękała trudnych problemów,

 

których pełno w doświadczeniach naszego życia, żeby się nie obawiała przeciwności ze strony tych,

 

którzy wątpią albo którzy ją odrzucają, którzy jej zaprzeczają,

 

ale żeby spoczywała na przekonaniu wewnętrznym, że to jest Twoja prawda;

 

 

żeby zawsze moja wiara zwycięsko przechodziła ponad krytyką i ciągle się utwierdzała,

przezwyciężała trudności dialektyczne i duchowe, na jakich upływa dzisiaj moje życie doczesne"

 

Po co nam Rok Wiary?

 

20 września 2012

Rozpoczynamy Rekolekcje Ewangelizacyjne Odnowy

Prowadzą: Ania i Darek oraz ksiądz Piotr

Rekolekcje Ewangelizacyjne Odnowy (REO) są propozycją dla Ciebie, jeśli:

  • w swoim sercu przeżywasz jakąś tęsknotę za Bogiem,
  • wydaje Ci się, że Go nie znasz, lub znasz za mało,
  • straciłeś sens swojego życia, lub pogubiłeś się w życiu.


Rekolekcje prowadzą do spotkania z Bogiem, który kocha,

i do podjęcia świadomej decyzji wypełniania Jego woli.

 

Forma i treść rekolekcji wymagają pewnej dojrzałości

i dlatego udział w nich mogą wziąć osoby, które ukończyły 17 lat.

 

 

REO są dla wszystkich. Dla wątpiących i ugruntowanych religijnie,

dla poszukujących Boga i sensu życia i dla tych,

którym wydaje się, że się nie zagubili.

Każdy ma swoją drogę odkrywania miłości Boga.

 REO w swej metodzie sięga apostolskiego kerygmatu.

To głoszenie Dobrej Nowiny o zbawieniu w Jezusie Chrystusie.

 

14 -15 września

Dni jedności w łomży

 

Gość specjalny:

O. Fio Mascarenhas - jezuita, związany z Odnową od 1972 roku.

Zainicjował Odnowę Charyzmatyczną w Indiach.

Był pierwszym przewodniczącym Krajowego Komitetu Odnowy Charyzmatycznej w Indiach.

Kardynał Suenens zaprosił go do Rzymu, aby sprawował tam funkcję dyrektora Biura

Odnowy Charyzmatycznej (1981-1984). Później został przewodniczącym Międzynarodowej Rady ICCRS.

Pracując i posługując w Wiecznym Mieście, często spotykał się z Ojcem Świętym.

 


Świadectwo życia i spotkania z Odnową o. Fio Mascarenhasa

Transmisja spotkania :

 www.tvodnowa.org/index.php

 

 

13 września 2012

 

Spotkanie mmodlitewne prowadziła : Jagoda

Słowo ze spotkania:

 

 

Dzielimy się świadectwami z przeżytych wakacyjnych rekolekcji.

 

 

   6  września  2012

Msza Święta z modlitwą wstawienniczą.

 

Miłość Boga Ojca,

łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa

i dar jedności w Duchu Świętym

niech będą z nami wszystkimi